NL EN
    Tijdelijk gesloten wegens verbouwing
Bezoekersinformatie
    Tijdelijk gesloten wegens verbouwing
Bezoekersinformatie

Het 700 jaar oude Dolhuys wordt gerenoveerd. Ook wordt er hard gewerkt aan een nieuwe museumopstelling, waarin het wonder van de geest in de hoofdrol staat. Vanaf 10 november 2020 zijn onze deuren weer geopend! We kijken ernaar uit je in een schitterend vernieuwd Dolhuys weer te mogen ontvangen. Nieuwsgierig naar de verbouwing? Meld je aan voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte.

De Museum van de Geest vestiging in de Hermitage Amsterdam; het Outsider Art Museum, is uiteraard wel te bezoeken. Tot 3 januari 2021 is daar werk van Willem van Genk te zien in de indrukwekkende tentoonstelling WOEST.

Steun

Vanaf 10 november weer geopend. Tot snel!

Actueel

Meer actueel
Het Outsider Art Museum 5

Het Outsider Art Museum

Het Outsider Art Museum laat verrassende, niet-gepolijste kunst zien van mensen met een bijzondere achtergrond. Je stapt er in een compleet nieuwe wereld en wordt meegesleept in de wilde achtbaan van kunstenaars die soms bijna maniakaal te werk gaan. Hun werk is authentiek, tegendraads en onconventioneel, waardoor je op een andere manier naar kunst gaat kijken. Het museum biedt wisselende tentoonstellingen, waar telkens een ander aspect van Outsider Art wordt belicht.

Lees verder
Historie dolhuys

Van dolhuis naar Dolhuys

Het Dolhuys is gevestigd in een uniek middeleeuws gebouw: het voormalige Pest-, Dol-, en Leprooshuis. Jarenlang bood dit onderdak aan 'dollen', mensen die buiten de maatschappij vielen. Nu, bijna 700 jaar later, is het Dolhuys het museum van de geest en staat de waarde van mensen die anders functioneren centraal.

Lees verder

Bekijk ook

  3. Steun

    Steun het Museum van de Geest! Werk aan erkenning, waardering en begrip voor mensen die anders zijn.

Het Dolhuys en het Outsider Art Museum gaan vanaf deze zomer samen onder één naam:

Museum van de geest logo

Het Museum van de Geest heeft twee vestigingen; één in Haarlem en één in Amsterdam. In Haarlem ontdek je op een interactieve manier meer over je eigen geest én die van anderen. In Amsterdam zijn tentoonstellingen te zien met outsider art, waarin kunstenaars hun fantasierijke innerlijke wereld tonen.

In de geest van...

Alleen als artiest kan ik nog bestaan. Als mens zou het onmogelijk zijn. Normaal is voor mij geen zin in de dingen, die gevoelens bij mij zijn onvoldoende. Abnormaal kan ik nog leven.

Anton Heijboer

Anton Heijboer legde tijdens zijn opname in PZ Santpoort de basis voor zijn ‘systeem’, een door hem zelf gecreëerd universum, dat de basis vormde voor zijn latere werk en dat hij in de praktijk bracht samen met zijn bruiden in hun nederzetting in Den Ilp.

Heyboer heeft zich nooit kunnen en willen aanpassen aan normale menselijke verhoudingen. Dat was de onontkoombare essentie van zijn bestaan. H. leefde doelbewust leven als een onaangepast,

In 1951 liet H. zich tijdens een crisis vrijwillig opnemen in PZ Santpoort. Daar werd hij zich er van bewust dat onschuld lijden met zich meebracht. De psychiater in Santpoort hield het er op dat H. leed aan een Christuscomplex. Tijdens zijn crises beleefde hij zichzelf als een gekruisigd Christuskind. Hij riep dan de vrouw of het vrouwelijke in zichzelf aan om redding of liever gezegd Maria en haar onbevlekte ontvangenis. De onaangepaste en ongeslachtelijk onschuld die hij van Christus en Maria was de waarde die hij moest verwerkelijken en in stand houden.

Toen hij inzag dat de inrichting hem onvoldoende bescherming kon bieden, verliet H. Santpoort en trok zich voortaan terug in een zelfgecreëerd universum. Kort na zijn vertrek uit Santpoort werkte H. aan zijn boek met als aanhef ‘Dit boek heet verdediging van het onvolgroeide’. Hierin ontwikkelde H. de mythe waarmee hij zijn abnormale leven een zinvolle structuur kon geven, en een systeem om deze mythe beeldend kenbaar te maken. Centraal in dit beeldsysteem staat een meetkundige formule, een teken waarmee H. zichzelf opnieuw had uitgerekend. Met het beeldsyteem maakte hij prenten die gretig aftrek vonden bij verzamelaars en musea. Door zijn succes zagen steeds meer mensen hem niet als gek maar als kunstenaar en werd zijn vreemde gedrag getolereerd.

Bron: J. L. Locher Anton Heyboer